گل افتابگردان

از شرم سرخ شد

كه گل بينامش را خويشاوند خويش بداند.

افتاب بر آمد

و به او لبخند زد و گفت :

"عزيزم چگونه اي"

خدا هم، همين كارو داره با من ميكنه.

كم كم دارم بهش علاقه مند ميشم.

با اينكه خيلي به آدما سخت ميگيره ولي دوستشون داره و دوستايي رو سر راه ادما قرار ميده كه مثل يه فرشته حرفاشو بهت ميزنن.