به چپيه يا راستيه!؟ فرقي نداره!
+ چي كاره اي؟
خوشگله ولي نميشناسمش! صورتمو ميچرخونم به طرفش.
- تو كف!
+ تو كف چي ! من ؟
- نه تو كف خودمم!
+ كف خودت رو بيخيال منو بچست! خونه خالي داري!؟ يا من جور كنم!
در حالت تعجب به سر ميبرم!
- خانوم فاصلتو حفظ كن! من از اوناش نيستيم!
+ سيگار چي؟! سيگارم نميكشي؟
- نه
+ با ابسولم حال نميكني!؟
- نه
+ با منم
- نه!
+ خب پس ميري بهشت!
- شايد!
بعد دوباره كنارتو نيگاه ميكني. خاليه! تو سيم ثانيه! بعدش ميموني تو كف يارو! فرشته بود يا شيطون!؟
***
قبلا ها به يك سري از آدمها علاقه ي خيلي زيادي داشتم، دوست داشتم پا به پاشون جلو برم، اگه زمين خوردن دستشونو بگيرم! مريض شدن دواشون كنم ولي الان ها حالم ازشون به هم ميخوره! نميدونم چرا ! ولي خب حاله ديگه! دست خودت نيستش.
***
آدما زود باهام صميمي ميشن! حتي آدمهايي كه با هركسي نميپرن، ولي زود هم تنهام ميذارن! نميدونم چرا ! ولي خب مهم نيست برام!
هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند ، نگذران. ( گ.گ )
اين جمله رو قبولش كردم! و تا اخر عم هم قبولش دارم!
حالا وقت قهوه خوردن يا چايي البالو خوردن يا به قولي لب تر كردن رسيده! توئه سيگاري هم ميتوني سيگارتو روشن كني!
در كل مهم نيست برام داري چي كار ميكني!
يادمه تو يه پستي كه تو اين قبرستون به ثبت رسيده در مورد زندگي آدما گفته بودم! در مورد فرق زندگي ها. اون موقع فقط بهش فكر ميكردم ولي حالا دركش ميكنم.
من انتظارم از زندگي چيه!؟ اوني كه تو مترو دست فروشي ميكنه انتظارش از زندگي چيه!؟ اوني كه از نظر من همه چي داره ولي از نظر خودش هيچي نداره انتظارش از زندگي چيه!؟ بچه كه بوديم انتظار چي داشتيم ؟!بزرگ كه شديم انتظار چي داريم؟! الان از اين پدر سوخته انتظار چي رو داريم؟!
يكي ميخواد كه ازش فحش نشنوه! يكي ميخواد كه باهاش كنار بياد ولي نمي تونه! يكي باهاش ميجنگه! يكي هم به چپش نيست!
***
يه زماني فكر ميكردم از يك سري ها خيلي كمترم! ولي وقتي به خودم اومدم ديدم چيزايي رو دارم كه هيچ كس حتي نميتونه فكرشون رو بكنه!
در كل خودت رو بچسب، زندگي رو بي خيال، يا كه كلا به زندگي بچسب چون كلي حال ميكني باهاش؛
اينارو گفتم ميخواستم يه چيز خفن ديگه كه با استراتژي هاي زندگي سازگار نيست رو هم بگم! ولي بي خيالش شدم، چون فك كنم با اين استراتژي فقط خودم بتونم بازي كنم!
پ.ن 1: اهنگ وبلاگ برميگرده به اولين روز اشنايي من باهاش!
پ.ن : دوست داشتم يه سري حرفا رو بزنم تا قهوه يا چايي البالو يا سيگارتو تا ته نوش جان كني!؟ ولي يه حسي بهم گفت بي خيالش! حسه ديگه كاريش نميشه كرد.
پ.ن 2: با برنامه ريزي به وبلاگم هم ميرسم! البته تو دوران مدرسه فك كنم اوضاش فرف كنه.
پ.ن 3: به كنكور علاقه ي عجيبي پيدا كردم! وقتي با يه درس حال كنم، معتادش ميشم! اعتياده ديگه كاريش نميشه كرد!
پ.ن 4: بهتون پيشنهاد ميكنم كتاب هاي مرحوم نادر ابراهيمي رو بخونيد! فكر كنم از خوندن قران واجب تر باشه! كتاب اجاز هست "اقاي برشتش" رو كه ديگه مجوز چاپ نميگيره و تو هيچ جا پيدا نميشه رو بزودي خودم تايپش ميكنم و ميذارم نت! تا اونجايه يك سري ها، احساس سوزش رو تجربه بكنه!
"